İş Kanunu 30. Madde

Engelli ve Eski Hükümlü Çalıştırma Zorunluluğu

Madde 30 – (Değişik : 15/5/2008-5763/2 md.)

İşverenler, elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör işyerlerinde yüzde üç engelli, kamu işyerlerinde ise yüzde dört engelli ve yüzde iki eski hükümlü işçiyi veya 21/6/1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanunu veya 16/6/1927 tarihli ve 1076 sayılı Yedek Subaylar ve Yedek Askeri Memurlar Kanunu kapsamına giren ve askerlik hizmetini yaparken 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 21 inci maddesinde sayılan terör olaylarının sebep ve tesiri sonucu malul sayılmayacak şekilde yaralananları meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler. Aynı il sınırları içinde birden fazla işyeri bulunan işverenin bu kapsamda çalıştırmakla yükümlü olduğu işçi sayısı, toplam işçi sayısına göre hesaplanır.

Bu kapsamda çalıştırılacak işçi sayısının tespitinde belirli ve belirsiz süreli iş sözleşmesine göre çalıştırılan işçiler esas alınır. Kısmi süreli iş sözleşmesine göre çalışanlar, çalışma süreleri dikkate alınarak tam süreli çalışmaya dönüştürülür. Oranın hesaplanmasında yarıma kadar kesirler dikkate alınmaz, yarım ve daha fazla olanlar tama dönüştürülür. İşyerinin işçisi iken engelli hâle gelenlere öncelik tanınır.

İşverenler çalıştırmakla yükümlü oldukları işçileri Türkiye İş Kurumu aracılığı ile sağlarlar. Bu kapsamda çalıştırılacak işçilerin nitelikleri, hangi işlerde çalıştırılabilecekleri, bunların işyerlerinde genel hükümler dışında bağlı olacakları özel çalışma ile mesleğe yöneltilmeleri, mesleki yönden işverence nasıl işe alınacakları, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

Yer altı ve su altı işlerinde engelli işçi çalıştırılamaz ve yukarıdaki hükümler uyarınca işyerlerindeki işçi sayısının tespitinde yer altı ve su altı işlerinde çalışanlar hesaba katılmaz.

Bir işyerinden malulen ayrılmak zorunda kalıp da sonradan maluliyeti ortadan kalkan işçiler eski işyerlerinde tekrar işe alınmalarını istedikleri takdirde, işveren bunları eski işleri veya benzeri işlerde boş yer varsa derhal, yoksa boşalacak ilk işe başka isteklilere tercih ederek, o andaki şartlarla işe almak zorundadır. Aranan şartlar bulunduğu halde işveren iş sözleşmesi yapma yükümlülüğünü yerine getirmezse, işe alınma isteğinde bulunan eski işçiye altı aylık ücret tutarında tazminat öder.

Özel sektör işverenlerince bu madde kapsamında çalıştırılan 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa tabi engelli sigortalılar ile 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen korumalı işyerlerinde çalıştırılan engelli sigortalıların, aynı Kanunun 72 nci ve 73 üncü maddelerinde sayılan ve 78 inci maddesiyle belirlenen prime esas kazanç alt sınırı üzerinden hesaplanan sigorta primine ait işveren hisselerinin tamamı, kontenjan fazlası engelli çalıştıran, yükümlü olmadıkları halde engelli çalıştıran işverenlerin bu şekilde çalıştırdıkları her bir engelli için prime esas kazanç alt sınırı üzerinden hesaplanan sigorta primine ait işveren hisselerinin tamamı Hazinece karşılanır. İşveren hissesine ait primlerin Hazinece karşılanabilmesi için işverenlerin çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak 506 sayılı Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmesi ve sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanmayan işveren hissesine ait tutarın ödenmiş olması şarttır. Bu fıkraya göre işveren tarafından ödenmesi gereken primlerin geç ödenmesi halinde, Hazinece Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılacak ödemenin gecikmesinden kaynaklanan gecikme zammı, işverenden tahsil edilir. Hazinece karşılanan prim tutarları gelir ve kurumlar vergisi uygulamalarında gider veya maliyet unsuru olarak dikkate alınmaz. (Ek cümle: 31/7/2008-5797/10 md.) Bu fıkrada düzenlenen teşvik, kamu idareleri hariç 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılara ilişkin matrah ve oranlar üzerinden olmak üzere, 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesi kapsamındaki sandıkların statülerine tabi personeli için de uygulanır. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığı tarafından müştereken belirlenir.

(Değişik yedinci fıkra: 11/10/2011-KHK-665/28 md.) Bu maddeye aykırılık hallerinde 101 inci madde uyarınca tahsil edilecek cezalar, engellilerin ve eski hükümlülerin kendi işini kurmaları, engellinin iş bulmasını sağlayacak destek teknolojileri, engellinin işe yerleştirilmesi, işe ve işyerine uyumunun sağlanması ve bu gibi projelerde kullanılır. Tahsil edilen cezaların kullanımına ilişkin hususlar, Türkiye İş Kurumunun koordinatörlüğünde, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğü ile İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü, en çok işçi ve işvereni temsil eden üst kuruluşların ve en çok engelliyi temsil eden üst kuruluşun birer temsilcisinden oluşan komisyon tarafından karara bağlanır. Komisyonun çalışma usul ve esasları Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.

Eski hükümlü çalıştırılmasında, kanunlardaki kamu güvenliği ile ilgili hizmetlere ilişkin özel hükümler saklıdır.

Engelli ve Eski Hükümlü Çalıştırma Zorunluluğu

İş Kanunu’nun 30. maddesi, işverenlerin engelli ve eski hükümlü işçi çalıştırma zorunluluğunu düzenler. Bu madde, toplumda dezavantajlı grupların iş gücüne katılımını teşvik etmeyi ve istihdam yoluyla sosyal entegrasyonlarını sağlamayı amaçlar.

Madde 30'un Temel Unsurları

4857 sayılı iş kanunu madde 30’un temel unsurlarını şu şekilde sıralayabiliriz. Buna göre;

  1. İşçi Sayısı: Elli veya daha fazla işçi çalıştıran işverenler, belirli oranlarda engelli ve eski hükümlü işçi çalıştırmakla yükümlüdürler.
  2. Oranlar: Özel sektör işyerlerinde %3 engelli, kamu işyerlerinde %4 engelli ve %2 eski hükümlü işçi çalıştırma zorunluluğu vardır.
  3. Uygun İşler: Engelli ve eski hükümlü işçiler, meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırılmalıdırlar.
  4. Elli İşçi Şartı: İşverenlerin engelli ve eski hükümlü işçi çalıştırma zorunluluğu, elli veya daha fazla işçi çalıştıran işyerleri için geçerlidir. İşçi sayısı belirlenirken, hem tam süreli hem de kısmi süreli çalışan işçiler dikkate alınır.
  5. Engelli İşçi Oranları: Özel sektör işyerlerinde, çalıştırılan toplam işçi sayısının %3’ü kadar engelli işçi çalıştırılmalıdır. Kamu işyerlerinde ise bu oran %4’tür.
  6. Eski Hükümlü İşçi Oranı: Kamu işyerlerinde, çalıştırılan toplam işçi sayısının %2’si kadar eski hükümlü işçi çalıştırılmalıdır.
  7. Uygun İşlerin Belirlenmesi: Engelli ve eski hükümlü işçilerin hangi işlerde çalıştırılacağı, onların mesleki bilgi ve becerileri, bedensel ve ruhsal durumları dikkate alınarak belirlenir. İşveren, bu konuda gerekli özeni göstermekle yükümlüdür.

Engelli ve Eski Hükümlü Çalıştırma Zorunluluğunda Önemli Hususlar

Engelli ve eski hükümlü çalıştırma zorunluluğunda önemli hususları şu şekilde sıralamak mümkündür. Buna göre;

  1. İşverenin Yükümlülüğü: İşveren, engelli ve eski hükümlü işçi çalıştırma zorunluluğunu yerine getirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğe uyulmaması durumunda, işveren hakkında idari para cezası uygulanabilir.
  2. Engelli ve Eski Hükümlü İşçilerin Hakları: Engelli ve eski hükümlü işçiler, diğer işçilerle aynı haklara sahiptirler. Ayrımcılık yapılması yasaktır.

Sonuç olarak; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 30. maddesi, engelli ve eski hükümlü işçi çalıştırma zorunluluğunu düzenleyerek, bu grupların iş gücüne katılımını teşvik etmeyi ve sosyal entegrasyonlarını sağlamayı amaçlar.

Yorumunuzu Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Gravatar profili